اختلالات جنسی در بیماری پارکینسون

 

فردی که مبتلا به بیماری پارکینسون است با چالش های زیادی از جمله احتمال کاهش احساس و عملکرد جنسی روبرو است.پارکینسون می تواند بر روی تمایلات جنسی شریک جنسی نیز تأثیر بگذارد.

پارکینسون چیست و چرا به وجود می آید 

بیماری پارکینسون یک مشکل در مغز است که باعث می‌شود حرکت و کنترل عضلات سخت‌تر شود. این بیماری به دلیل کم شدن ماده‌ای به نام دوپامین در مغز به وجود می‌آید. دوپامین به ما کمک می‌کند تا به‌راحتی حرکت کنیم و وقتی کم می‌شود، بدن دچار لرزش، کندی حرکت، سفتی عضلات و مشکلات در حفظ تعادل می‌شود.
دلیل اصلی اینکه چرا پارکینسون اتفاق می‌افتد هنوز کاملاً مشخص نیست، اما ممکن است به خاطر ژنتیک، مواجهه با سموم در محیط، یا پیر شدن مغز باشد.

 

علائم و شیوع پارکینسون

علائم اصلی پارکینسون شامل لرزش دست‌ها، کندی حرکت، سفتی عضلات، و مشکلات تعادل است. عوارض بیماری ممکن است شامل مشکلات خواب، افسردگی، و اختلال در تکلم و بلع باشد.
شیوع پارکینسون حدود 1 نفر از هر 500 نفر است و در مردان بیشتر از زنان دیده می‌شود. معمولاً این بیماری در افراد بالای 60 سال شروع می‌شود، اما در موارد نادر می‌تواند در سنین پایین‌تر هم رخ دهد.

 

 3 اختلال جنسی  شایع در مردان مبتلا پارکینسون

مردان مبتلا به بیماری پارکینسون اغلب دچار اختلالات جنسی می‌شوند که می‌تواند به دلایل مختلفی از جمله تغییرات جسمی، روانی و دارویی رخ دهد.  بیمارانی مردی که با پارکینسون نزد ما می آیند یکی از سه اختلال زیر را دارند و گاها چند اختلال را با هم دارند 

1- بی میلی جنسی :یکی از مشکلات رایج در این بیماران، کاهش میل جنسی (لیبیدو) است.

2- اختلال نعوظ : بسیاری از بیماران مبتلا به پارکینسون از اختلال نعوظ رنج می‌برند که ناشی از کاهش سطح دوپامین و اختلال در سیستم عصبی است.

3- دیر انزالی  :  اختلال دیر انزالی را در بیماران مبتلا به پارکینسون می بینیم که تحت درمان با دوپامین هستند و دیر انزالی می تواند یکی از عوارض داروی لوودوپا باشد.

افسردگی و اضطراب، که در بسیاری از بیماران پارکینسون دیده می‌شود، می‌تواند تمایل به روابط جنسی را کاهش دهد. همچنین برخی داروهای مورد استفاده برای کنترل علائم پارکینسون، ممکن است اثرات جانبی منفی بر عملکرد جنسی داشته باشند.
 

3 مشکل جنسی بیماری پارکینسون در زنان

از آنجا که بیشتر بیماران پارکینسون در سنین بالا هستند، این مشکلات جنسی ممکن است با دیگر تغییرات مرتبط با افزایش سن مانند یائسگی در زنان تداخل پیدا کند، که خود می‌تواند عوامل مؤثر دیگری بر کاهش تمایل جنسی و مشکلات جسمی مرتبط با روابط جنسی باشد. بیماران زن مبتلا به پارکینسون یه مشکل اصلی دارند :

1- بی میلی جنسی 

2-خشکی واژن

3- درد در رابطه جنسی (دیسپارونی)

زنان مبتلا به بیماری پارکینسون نیز با مشکلات جنسی مواجه می‌شوند، که می‌تواند به دلایل فیزیکی، روانی و هورمونی باشد. کاهش میل جنسی در این بیماران رایج است، که اغلب به دلیل تغییرات مغزی ناشی از کمبود دوپامین رخ می‌دهد. مشکلاتی مانند خشکی واژن، درد در هنگام رابطه جنسی (دیسپارونی)، و کاهش حس لذت جنسی نیز ممکن است دیده شود. علاوه بر این، افسردگی و اضطراب ناشی از بیماری می‌تواند بر تمایل جنسی و کیفیت رابطه تأثیر بگذارد.
در این موارد، ارائه مشاوره جنسی و درمان‌های مناسب برای بهبود کیفیت زندگی جنسی و مدیریت مشکلات جسمی و روانی ناشی از بیماری، می‌تواند مؤثر باشد.
 

درمان دارویی پارکینسون

درمان دارویی بیماری پارکینسون به طور کامل این بیماری را متوقف یا درمان نمی‌کند، اما می‌تواند علائم آن را کاهش دهد و کیفیت زندگی بیمار را بهبود بخشد. 

رایج‌ترین دارو برای پارکینسون لوودوپا است که در بدن به دوپامین تبدیل می‌شود و به بهبود مشکلات حرکتی کمک می‌کند. دیگر داروها مانند آگونیست‌های دوپامین، مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز B (MAO-B) و آنتی‌کولینرژیک‌ها نیز برای مدیریت علائم مختلف استفاده می‌شوند.

عوارض جنسی  لوودوپا :

در کلینیک کامش، ما در برخی بیماران مبتلا به پارکینسون که از داروی لوودوپا استفاده می‌کنند، عوارض جنسی مثبت و منفی مشاهده می‌کنیم. از جمله عوارض مثبت، افزایش میل جنسی و بهبود اختلال نعوظ در برخی از مردان است که می‌تواند کیفیت زندگی جنسی آن‌ها را بهبود بخشد. با این حال، در مواردی نیز عوارض منفی مانند افزایش بیش از حد میل جنسی (هایپرلیبیدو)، رفتارهای جنسی ناگهانی و کاهش میل جنسی در برخی بیماران دیده می‌شود.

برای مدیریت این عوارض و بهبود کیفیت زندگی جنسی بیمار ، بررسی دقیق شرایط هر بیمار، درمان‌های دارویی و روانشناختی مناسبی الزامی است.

لوودوپا، که یکی از داروهای اصلی برای درمان بیماری پارکینسون است، می‌تواند تأثیرات متعددی بر عملکرد جنسی داشته باشد. برخی از این تأثیرات مثبت و برخی منفی هستند:

1. افزایش میل جنسی (هایپرلیبیدو):
در برخی موارد، لوودوپا باعث افزایش میل جنسی می‌شود. این اثر به دلیل افزایش دوپامین در مغز است که نقش مهمی در تنظیم میل جنسی دارد. برخی بیماران ممکن است دچار میل جنسی بیش از حد یا رفتارهای جنسی ناگهانی و غیرعادی شوند.

2. بهبود اختلال نعوظ:
در بعضی مردان مبتلا به پارکینسون، لوودوپا ممکن است به بهبود اختلال نعوظ کمک کند، زیرا افزایش دوپامین می‌تواند عملکرد عصبی-عضلانی مربوط به نعوظ را بهبود بخشد.

3. عوارض منفی:
با وجود بهبود برخی جنبه‌های عملکرد جنسی، لوودوپا ممکن است در مواردی منجر به مشکلاتی مانند کاهش میل جنسی یا ناتوانی در حفظ انگیزه جنسی شود. همچنین، برخی بیماران به دلیل تغییرات خلقی ناشی از دارو ممکن است دچار اختلال در رابطه عاطفی و جنسی با شریک زندگی شوند.

در کل، اثرات جنسی لوودوپا در افراد مختلف متفاوت است و باید تحت نظر پزشک تنظیم شود تا عوارض جانبی کنترل شود و بهبود عملکرد جنسی در بیماران پارکینسون حاصل شود.

 

تاریخ انتشار : 06-09-1400

تاریخ آپدیت : 06-09-1403