مرکز مشاوره آنلاین سلامت جنسی کامش
مرکز مشاوره آنلاین سلامت جنسی کامش
آنورگاسمی یا ارضا نشدن مردان، یک اختلال جنسی است که در آن فرد بهرغم تحریک کافی، نمیتواند به ارگاسم یا انزال برسد. این مشکل ممکن است ناشی از عوامل جسمی، روانی یا ترکیبی از هر دو باشد.
آنورگاسمی یا ارضا نشدن مردان، یک اختلال جنسی است که در آن فرد به رغم تحریک کافی، نمیتواند به ارگاسم یا انزال برسد. این مشکل ممکن است ناشی از عوامل جسمی، روانی یا ترکیبی از هر دو باشد و در صورت عدم درمان، تأثیرات منفی بر کیفیت زندگی فرد و رابطه زناشویی میگذارد. در این مقاله به بررسی علل ارضا نشدن مردان، عوارض آن و بهترین روشهای درمان آنورگاسمی میپردازیم.
1. مشکلات جسمی:
عدم توانایی در رسیدن به ارگاسم در مردان میتواند ناشی از عوامل جسمی متعددی باشد که بر سیستم تناسلی یا عملکرد عصبی-هورمونی تأثیر میگذارند. یکی از شایعترین مشکلات، تجمع خون در ناحیه لگن (وازوکونژکشن) است که در اثر تحریک طولانی مدت بدون انزال رخ میدهد و منجر به احساس سنگینی، درد در بیضه ها یا حتی ناراحتی در ناحیه زیر شکم میشود. اختلالات هورمونی مانند کاهش سطح تستوسترون نیز نقش کلیدی دارد، چرا که این هورمون میل جنسی و فرایند ارگاسم را تنظیم میکند. آسیب های عصبی ناشی از بیماریهایی مانند دیابت کنترل نشده یا جراحیهای لگن و پروستات نیز ممکن است انتقال سیگنال های لازم برای انزال را مختل کند. علاوه بر این، مصرف برخی داروها مانند مهارکننده های بازجذب سروتونین (SSRIs) که برای درمان افسردگی استفاده میشوند، اغلب با کاهش میل جنسی و تأخیر در ارگاسم همراه است. الکل، مواد مخدر و سیگار نیز با تأثیر منفی بر گردش خون و سلامت عصبها، خطر آنورگاسمی را افزایش میدهند. در موارد نادر، مشکلات ساختاری مانند انسداد مجاری انزالی یا التهاب پروستات نیز میتوانند مانع از رسیدن به ارگاسم شوند. این عوامل جسمی نه تنها بر سلامت جنسی، بلکه بر سلامت عمومی فرد تأثیرگذارند و نیاز به ارزیابی دقیق پزشکی دارند. علل عمده عدم ارضا شدن مردان عبارتند از :
- اختلالات هورمونی (کاهش تستوسترون).
- آسیبهای عصبی ناشی از دیابت، جراحی لگن یا نخاع.
- عوارض داروها (ضدافسردگیها، داروهای فشارخون).
- مصرف الکل، سیگار یا مواد مخدر.
عوامل روانی از دلایل اصلی ارضا نشدن مردان محسوب میشوند و اغلب با چرخه های معیوب اضطراب و استرس تشدید میگردند. اضطراب عملکردی یکی از شایع ترین این عوامل است؛ ترس از شکست در رابطه جنسی یا ناتوانی در رضایت شریک، ذهن فرد را بهشدت درگیر میکند و تمرکز بر لذت جنسی را کاهش میدهد. تجربیات منفی گذشته مانند تروماهای جنسی، شرمساری مرتبط با مسائل جنسی یا تربیت های سختگیرانه نیز میتوانند ناخودآگاه مانع از رهاسازی روانی لازم برای ارگاسم شوند. اختلالات روانپزشکی مانند افسردگی یا اختلالات اضطرابی نیز با کاهش میل جنسی و اختلال در عملکرد جنسی مرتبطند. علاوه بر این، فشارهای اجتماعی و فرهنگی درباره «مردانگی ایده آل» و انتظارات غیرواقعی از عملکرد جنسی، ممکن است باعث ایجاد احساس ناکافی بودن در مردان شود. حتی مسائل به ظاهر ساده ای مانند ترس از بارداری ناخواسته یا ابتلا به بیماریهای مقاربتی (حتی با استفاده از محافظت) نیز میتوانند ذهن فرد را از لحظه حال دور کنند. این عوامل روانی نه تنها مستقیماً بر توانایی ارگاسم تأثیر میگذارند، بلکه ممکن است به تدریج منجر به اجتناب از رابطه جنسی، کاهش اعتمادبه نفس و تشدید مشکلات ارتباطی شوند. علل اصلی روانی ناتوانی در ارگاسم عبارتند از:
- استرس و اضطراب عملکردی.
- ترس از بارداری همسر یا بیماریهای مقاربتی.
- تجربیات منفی گذشته یا اختلالات روانی مانند افسردگی.
رابطه عاطفی ناسالم یا ناپایدار بین زوجین یکی از عوامل کلیدی در بروز ارضا نشدن مردان است. کمبود صمیمیت عاطفی، عدم اعتماد یا وجود اختلافات حل نشده میتواند فضایی پرتنش ایجاد کند که در آن رابطه جنسی به جای لذت، به منبعی از اضطراب تبدیل شود. گاهی اوقات، انتظارات نامتوازن بین زوجین درباره نیازهای جنسی یا فقدان ارتباط مؤثر درباره ترجیحات جنسی، باعث میشود مردان احساس فشار کنند و نتوانند به طور طبیعی به ارگاسم برسند. همچنین، اگر شریک جنسی نسبت به مشکل آنورگاسمی بی اطلاع باشد یا واکنشهای نامناسبی مانند سرزنش نشان دهد، این موضوع به ایجاد حس شرم یا انزوا در مرد دامن میزند. در مواردی نیز، روتین شدن رابطه جنسی و از دست دادن جذابیت های اولیه، انگیزه و تحریک پذیری را کاهش میدهد. علاوه بر این، تمرکز بیش ازحد بر نتیجه (رسیدن به ارگاسم) به جای لذت بردن از فرایند رابطه، استرس مضاعفی ایجاد میکند که خود مانع از رهاسازی میشود. برای شکستن این چرخه، زوجین نیاز به بازسازی اعتماد، بهبود گفت وگوی صمیمانه و تمرکز بر تقویت ارتباط غیرجنسی دارند تا فضای لازم برای تجربه جنسی سالم فراهم شود. دو علت اصلی که باعث عدم ارگاسم به علت مشکلات رابطه ای می شود عبارتند از:
- تنش های عاطفی با شریک جنسی.
- عدم اعتماد یا صمیمیت در رابطه.
عدم توجه به درمان ارضا نشدن مردان میتواند عواقب گسترده ای بر سلامت جسمی، روانی و کیفیت زندگی داشته باشد. از نظر جسمی، تجمع مکرر خون در لگن ممکن است منجر به دردهای مزمن، التهاب پروستات یا حتی اختلال در عملکرد ادراری شود. از سوی دیگر، اجتناب طولانی مدت از رابطه جنسی به دلیل ترس از شکست، میتواند باعث کاهش تستوسترون و تضعیف میل جنسی شود. از جنبه روانی، احساس ناتوانی در رسیدن به ارگاسم اغلب به کاهش شدید اعتمادبه نفس، اضطراب اجتماعی و در موارد حاد، ابتلا به افسردگی می انجامد. این وضعیت همچنین چرخه معیوبی ایجاد میکند که در آن استرس ناشی از مشکل، خود باعث تشدید آنورگاسمی میشود. در بعد ارتباطی، ادامه دار شدن این اختلال ممکن است به ایجاد فاصله عاطفی بین زوجین، کاهش فراوانی رابطه جنسی و افزایش تعارضات روزمره منجر شود. برخی مردان برای فرار از این فشارها به رفتارهای اجتنابی مانند کار بیش ازحد یا مصرف مواد مخدر روی میآورند که خود مشکلات جدیدی ایجاد میکند. بنابراین، درمان به موقع نه تنها سلامت جنسی، بلکه تعادل کلی زندگی فردی و اجتماعی را بازمیگرداند. انواع عوارض ناشی از عدم ارگاسم مرد عبارتند از :
جسمی:
- درد در ناحیه لگن یا بیضه ها به دلیل تجمع خون.
- افزایش خطر التهاب پروستات (پروستاتیت).
روانی:
- کاهش اعتمادبه نفس و احساس ناتوانی.
- اضطراب و افسردگی.
ارتباطی:
- کاهش صمیمیت و تعارضات زناشویی.
درمان ارضا نشدن مردان نیازمند رویکردی چندوجهی است که هم زمان علل جسمی، روانی و ارتباطی را پوشش دهد. اولین قدم، مراجعه به کلینیک های سلامت جنسی برای بررسی مشکلاتی مانند اختلالات هورمونی، آسیبهای عصبی یا عوارض داروهاست. آزمایش هایی مانند اندازه گیری تستوسترون، بررسی سلامت پروستات و ارزیابی عملکرد عصب های لگنی میتوانند علل زمینهای را مشخص کنند. در کنار این، روان درمانی به ویژه درمان شناختی-رفتاری (CBT)، به فرد کمک میکند تا الگوهای فکری منفی، اضطراب عملکردی و تجربیات گذشته را مدیریت کند. مشاوره جنسی نیز با آموزش تکنیکهای تحریک، کاهش فشار روانی و بهبود ارتباط با شریک جنسی، نقش کلیدی در درمان دارد. تغییرات سبک زندگی مانند ترک سیگار، ورزش منظم و رژیم غذایی سالم، سلامت عمومی و گردش خون را بهبود میبخشند. برای زوجین، تمرکز بر تقویت صمیمیت غیرجنسی و استفاده از ابزارهایی مانند ماساژ یا اسباب بازی های جنسی میتواند تنوع لازم را ایجاد کند. در موارد خاص، داروهای محرک یا مکمل های گیاهی (تحت نظر پزشک) نیز تجویز میشوند. نکته مهم این است که درمان موفقیت آمیز نیازمند همکاری بین فرد، شریک زندگی و تیم پزشکی است تا تمام ابعاد مشکل به طور همزمان هدف قرار گیرد.
- بررسی هورمونی: آزمایش سطح تستوسترون و اصلاح کمبود آن با جایگزینهای هورمونی.
- تغییر داروها: تنظیم دوز یا تعویض داروهای مؤثر بر عملکرد جنسی (تحت نظر پزشک).
- درمان بیماریهای زمین های: کنترل دیابت، بهبود سلامت عروق و اعصاب.
- درمان شناختی-رفتاری (CBT): کاهش اضطراب عملکردی و تغییر الگوهای فکری منفی.
- مشاوره جنسی: آموزش تکنیکهای تحریک، بهبود ارتباط با شریک و کاهش فشار روانی.
- ترک سیگار، الکل و مواد مخدر.
- ورزش منظم برای بهبود گردش خون و سلامت روان.
- مدیریت استرس با روشهایی مانند یوگا و مدیتیشن.
- تمرکز بر صمیمیت غیرجنسی (در آغوش گرفتن، گفت وگوی صمیمی).
- استفاده از اسباب بازیهای جنسی یا تکنیکهای تحریک متفاوت.
- ماساژ درمانی یا طب سوزنی برای بهبود جریان خون در لگن.
- مصرف مکمل های طبیعی مانند جینسینگ (پس از مشورت با پزشک).
نتیجه گیری
ارضا نشدن مردان (آنورگاسمی) چندان شایع نیست ونیاز به درمان چند وجهی دارد . ترکیبی از درمان پزشکی، روان درمانی و تغییر سبک زندگی میتواند به بهبود این اختلال کمک کند. اگر شما یا شریکتان با این مسئله روبه رو هستید، مراجعه به متخصص اورولوژی یا درمانگر جنسی را به تأخیر نیندازید. درمان به موقع از تشدید عوارض روانی و اختلال در رابطه جلوگیری میکند.
تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت مرکز مشاوره آنلاین سلامت جنسی کامش می باشد.
