مرکز مشاوره آنلاین سلامت جنسی کامش
مرکز مشاوره آنلاین سلامت جنسی کامش
بسیاری از محققان سکس تراپی سعی کرده اند به پرسشی پاسخ دهند که مردان و زنان در سراسر جهان اطلاعات واضح و روشنی در مورد آن می خواهند: متوسط سایز آلت تناسلی مردان چقدر است؟ آیا این موضوع برای زنان اهمیت دارد ؟
اندازه آلت مردان یکی از موضوعاتی است که بسیاری از افراد به خصوص در شروع رابطه زناشویی به آن فکر میکنند. این نگرانی که آیا اندازه آلت تناسلی بر کیفیت رابطه زناشویی تاثیر دارد یا خیر، برای بسیاری از مردان و زنان اهمیت دارد. در طی سالیان طبابت، بارها با مردانی روبرو شدهام که تصور میکردند اندازه آلت تناسلیشان دلیل مشکلات جنسیشان است، در حالیکه این احساس باعث عدم اعتماد به نفس و به دنبال آن اضطراب در رابطه جنسی می شد. در تمام روابط زناشویی این افراد اضطراب حضور دارد و چیزی که رابطه زناشویی را مختل می کند اندازه آلت نیست بلکه اضطراب است. بنابراین در بسیاری از موارد، عوامل دیگری بر کیفیت رابطه تأثیر میگذارند.
فرم تعیین وقت حضوری:
در واقع، تحقیقات علمی نشان دادهاند که اندازه آلت تناسلی به تنهایی عامل تعیینکنندهای در رضایت جنسی نیست. کیفیت رابطه زناشویی بیشتر به ارتباط عاطفی، درک متقابل، و توانایی در پاسخگویی به نیازهای جنسی همسر بستگی دارد. به عبارت دیگر، اگرچه برخی افراد ممکن است به طور ذهنی به اندازه اهمیت دهند، اما آنچه در واقعیت اهمیت دارد، توانایی ایجاد لذت و ارتباط عمیق در طول رابطه است.
یکی از مشکلاتی که بسیاری از مردان با آن مواجه میشوند، مقایسه خود با دیگران یا تبلیغات نادرستی است که اندازه آلت را بزرگنمایی میکند. این مقایسهها میتواند باعث کاهش اعتماد به نفس شود و بر عملکرد جنسی شما تأثیر منفی بگذارد. اگر احساس میکنید که اندازه آلت تناسلی شما عامل کاهش رضایت جنسیتان است، بهتر است با یک متخصص مشورت کنید تا به صورت دقیقتر به ارزیابی مشکل بپردازید.
به یاد داشته باشید که بسیاری از زوجهایی که به ما مراجعه میکنند، با مشکلاتی روبرو هستند که به دلایل جسمی یا روانی بروز کرده است، و نه به دلیل اندازه آلت تناسلی. درمانهای مشاورهای و جنسی میتواند به تقویت ارتباط عاطفی و بهبود کیفیت رابطه زناشویی شما کمک کند.
تحقیقات مختلف در زمینه اهمیت اندازه آلت تناسلی برای زنان نشان میدهند که این موضوع برای اکثر زنان اهمیت بالایی ندارد. به عنوان مثال، یک مطالعه که در مجله بینالمللی تحقیقات جنسی (The Journal of Sexual Medicine) منتشر شده، نشان داده است که حدود 85% از زنان از اندازه آلت تناسلی همسرشان رضایت دارند، در حالی که تنها 55% از مردان از اندازه آلت خود راضی هستند.
این آمار نشان میدهد که نگرانیهای مردان در مورد اندازه آلت تناسلیشان معمولاً بیش از نگرانیهای زنان است. برای بسیاری از زنان، فاکتورهای مهمتری مانند ارتباط عاطفی، کیفیت رابطه، و توجه به نیازهای جنسیشان اهمیت دارد و اندازه آلت تنها یکی از عوامل فرعی است که تأثیر قابل توجهی بر رضایت جنسی ندارد.
همچنین، مطالعه دیگری از انجمن روانشناسی آمریکا (APA) نشان داده است که زنان بیشتر به ویژگیهای دیگری از جمله مهارتهای عاطفی و جنسی شریک خود اهمیت میدهند. بر اساس این مطالعه، تنها 20% از زنان اعلام کردهاند که اندازه آلت تناسلی تأثیر مهمی در رضایت جنسیشان دارد.
بسیاری از شرکت ها قرص های بزرگ کننده آلت تناسلی را به بازار عرضه می کنند و ادعا می کنند که این قرص ها می توانند اندازه طبیعی آلت مرد را افزایش دهند. با این حال، هیچ مدرک علمی دال بر اثربخشی این مکمل ها وجود ندارد.ما در این مقاله به بررسی استفاده از قرص های بزرگ کننده آلت تناسلی، عوارض جانبی آنها و درمان های جایگزین می پردازیم.
قرصهای بزرگکننده آلت تناسلی، محصولاتی هستند که تولیدکنندگان ادعا میکنند میتوانند آلت تناسلی فرد را بزرگ کنند و سطح انرژی و عملکرد جنسی او را افزایش دهند. بسیاری از مارک های آنلاین این مکمل ها را به عنوان قرص های تقویت کننده مردانه به بازار عرضه می کنند. با این حال، با توجه به اخطار سازمان خدمات بهداشت ملی بریتانیا (NHS)، هر گونه مزایای سلامتی که این مکمل ها ادعا می کنند از نظر بالینی ثابت نشده است.
فردی که در مورد اندازه آلت تناسلی خود نگران است ممکن است قرص های بزرگ کننده آلت تناسلی را خریداری کند. با این حال، برخی از افرادی که معتقدند آلت تناسلی آنها کوچکتر از حد متوسط است، ممکن است در واقع اندازه آلت تناسلی آنها متوسط باشد.
یک مطالعه در سال 2021 نشان می دهد که بسیاری از مردان فکر می کنند که طول متوسط آلت تناسلی در حالت نعوظ بیش از 6 اینچ است. با این حال، این تحقیق نشان داد که طول متوسط آلت تناسلی بین 5.1 تا 5.5 اینچ است.
مطالعه دیگری توضیح می دهد که آنهایی که اندازه آلت تناسلی متوسط دارند اما معتقدند آلت کوچکی دارند ممکن است دچار اختلال بدشکلی آلت تناسلی باشند. این وضعیت باعث می شود افراد در مورد اندازه آلت تناسلی خود اضطراب شدیدی را تجربه کنند.در حالی که اکثر افراد دارای اندازه و طول آلت تناسلی متوسط هستند، برخی از شرایط سلامتی ممکن است باعث کوچکتر شدن آلت تناسلی مانند میکروپنیس و بیماری پیرونی شود.
میکروپنیس یک بیماری نادر است که در آن آلت تناسلی به میزان قابل توجهی کوچکتر از حد متوسط است. این بیماری در برخی افراد با مشکلات هورمونی ارتباط دارد.
بیماری پیرونی زمانی است که آلت تناسلی در هنگام نعوظ خمیده می شود. این ممکن است آلت تناسلی را کوچکتر از حد معمول نشان دهد.
آیا قرص های بزرگ کننده آلت تناسلی کار می کنند؟
NHS بیان میکند که اگرچه سازندگان قرصهای بزرگکننده آلت تناسلی ادعا میکنند که این محصولات اندازه آلت تناسلی را افزایش میدهند، اما هیچ شواهد بالینی وجود ندارد که نشان دهد آنها میتوانند عملکرد جنسی فرد را تقویت کنند یا طول یا دور آلت تناسلی را افزایش دهند.
با توجه به منبع مورد اعتماد سازمان غذا و دارو (FDA)، بسیاری از برندها محصولات تقویت کننده جنسی را به عنوان مکمل های غذایی حاوی مواد فعال مخفی که می توانند مضر باشند به بازار عرضه می کنند. این مواد ممکن است شامل تادالافیل و سیلدنافیل، مواد فعال ویاگرا و سیالیس باشند. این داروها اختلال نعوظ و بزرگی پروستات را درمان می کنند.
سیلدنافیل میتواند با داروهای نسخهای که حاوی نیتراتها مانند نیتروگلیسیرین هستند، تداخل داشته باشد. پزشکان نیترات را برای فشار خون بالا و بیماری قلبی تجویز می کنند. تداخل بین این دو دارو می تواند باعث پایین آمدن فشار خون شود.
پشت بسیاری از قرصهای بزرگکننده آلت تناسلی این ادعا وجود دارد که فرمولهای اختصاصی آنها از گیاهان، ویتامینها، مواد معدنی، هورمونها و مواد گیاهی، نشاط و زندگی جنسی افراد را به حدی افزایش میدهد که آلت تناسلیشان رشد میکند.
با این حال، این قرصها ممکن است حاوی داروهای گزارشنشده برای درمان اختلال نعوظ باشند که دستیابی و حفظ نعوظ را برای افراد آسانتر میکند. در نتیجه ممکن است احساس کنند که آلت تناسلی آنها بلندتر شده است.برخی از قرصهای بزرگکننده آلت تناسلی ادعا میکنند که با موارد زیر کار میکنند:
-افزایش تستوسترون
-بهبود جریان خون به آلت تناسلی با داروهای گشادکننده عروق
-افزایش حجم منی روی و تستوسترون
عوارض و خطرات
مطالعهای در سال 2014 بیان میکند که رایجترین مواد موجود در مکملهای بزرگکننده آلت تناسلی، یوهیمبه، ماکا، علف هرز بز شاخی و جینکو بیلوبا هستند. با این حال، این تحقیق خاطرنشان می کند که این موارد در کمک به افرادی که نگرانی های مربوط به اندازه آلت تناسلی دارند بی تاثیر هستند و می توانند باعث تغییرات خلقی، اضطراب و توهم شوند.
مطالعهای در سال 2018 همچنین بیان میکند که مکملهای تقویتکننده کاملاً طبیعی که شرکتها به عنوان مکملهای رژیمی به بازار عرضه میکنند، میتوانند منجر به اثرات نامطلوبی مانند فشار خون پایین، ضربان قلب نامنظم و بالقوه افزایش خطر سرطان شوند. این خطرات تا حدی به دلیل مواد فعال اعلام نشده مانند سیلدنافیل است.
مرکز ملی سلامت مکمل و یکپارچه (NCCIH) بیان میکند که بسیاری از شرکتها میزان yohimbe را در محصولات خود اعلام نمیکنند. این ماده می تواند باعث اضطراب و افزایش خطر حملات قلبی و تشنج شود.
افرادی که از مهارکنندههای مونوآمین اکسیداز، نوعی داروی ضد افسردگی استفاده میکنند، باید از مصرف یوهیمب برای کاهش خطر عوارض جانبی این داروها اجتناب کنند. این داروهای ضد افسردگی عبارتند از فنلزین (ناردیل) و ترانیل سیپرومین (پارنات).
NCCIHTrusted بیان می کند که عصاره جینکو بیلوبا نیز با خطراتی همراه است. این ماده می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد، به خصوص اگر فردی داروهای رقیق کننده خون مصرف کند. سایر عوارض جانبی می تواند شامل سردرد، یبوست و درماتیت آلرژیک باشد.
افرادی که در مورد اندازه آلت تناسلی خود نگران هستند باید با یک اورولوژیست یا پزشک متخصص در زمینه سلامت جنسی مشورت کنند. آنها ممکن است گزینه های درمانی مختلفی را توصیه کنند که شامل موارد زیر است.
تغییر سبک زندگی
NHS تغییرات سبک زندگی زیر را برای افزایش اعتماد به نفس افراد در اندازه آلت تناسلی خود توصیه می کند.
نظافت: افراد می توانند موهای ناحیه تناسلی اطراف آلت تناسلی را کوتاه کنند تا آن را بزرگتر نشان دهند.
حفظ وزن متوسط: داشتن شکم بزرگ که روی ناحیه شرمگاهی آویزان است می تواند آلت تناسلی را کوچکتر نشان دهد.
درگیر شدن در فعالیت بدنی منظم: افزایش تناسب اندام کلی ممکن است منجر به اعتماد به نفس بیشتر و رابطه جنسی بهتر شود.
دستگاه های کششی:دستگاه های کششی با کشش بافت آلت تناسلی کار می کنند که ممکن است منجر به افزایش طول آلت تناسلی شود.
افراد می توانند هر روز حدود یک ساعت از دستگاه های کششی یا اکستنشن آلت تناسلی استفاده کنند. این دستگاه ها ممکن است برای مبتلایان به بیماری Peyronie مفید باشد.
دستگاههای کششی یا فریمهای کششی ممکن است منجر به افزایش اندازه آلت تناسلی شوند، بهویژه برای افرادی که آلت تناسلی کوچکتری دارند. با این حال، افزایش اندازه معمولاً حدود 1 تا 2 سانتی متر (سانتی متر) است و حدود 6 ماه درمان طول می کشد تا به دست آید.
یک مطالعه در سال 2019 اثرات RestoreX را در افراد مبتلا به بیماری Peyronie بررسی کرد. دستگاه کشش انحنای آلت تناسلی و عملکرد نعوظ را بهبود بخشید و هیچ گونه عوارض جانبی ایجاد نکرد.
افراد مبتلا به اختلال نعوظ ممکن است پمپ های خلاء را برای کمک به حفظ نعوظ در نظر بگیرند. آنها این دستگاه ها را روی آلت تناسلی خود قرار می دهند و هوا را به بیرون پمپاژ می کنند تا خلاء ایجاد کنند که خون را به داخل آلت تناسلی می کشد و باعث تورم می شود.پمپ های وکیوم اندازه آلت تناسلی را افزایش نمی دهند، اما ممکن است به فرد در رسیدن به نعوظ کمک کنند.دستگاه های وکیوم می توانند اختلال نعوظ را درمان کنند، اما مطالعات بالینی شواهدی از افزایش اندازه آلت تناسلی نشان نمی دهد.
ماساژ
افراد ممکن است تمرینات jelqing را انجام دهند که شامل استفاده از انگشت شست و انگشت اشاره برای کشیدن آلت شل شده و بهبود جریان خون است. این تکنیک ممکن است طول و دور آلت تناسلی در حالت نعوظ را افزایش دهد.با این حال، هیچ مطالعه علمی منبع مورد اعتماد اثرات تمرینات jelqing را بررسی نکرده است. علاوه بر این، برخی از عوارض جانبی این تکنیک عبارتند از:
-کبودی
-درد
-فیبروز
گچ آلت تناسلی
گچهای آلت تناسلی دستگاههای پشتیبانی هستند که فرد میتواند در طول مقاربت جنسی استفاده کند. این دستگاه ها ممکن است طول و استحکام ساقه آلت تناسلی را ایجاد کنند. آنها در اندازه های مختلف هستند و روی آلت تناسلی قرار می گیرند.
عمل جراحی
بنیاد مراقبت های اورولوژی بیان می کند که جراحی برای افرادی که آلت تناسلی آنها کمتر از 7.5 سانتی متر در حالت کشش است، مناسب است.سه نوع روش جراحی برای بزرگ کردن آلت تناسلی وجود دارد:
-لیپوساکشن: جراحان برای برجستهتر نشان دادن آلت تناسلی، چربی معده را حذف میکنند. افراد ممکن است بعد از این روش تا 2 سانتی متر بیشتر از آلت تناسلی را ببینند.
-تقسیم رباط معلق: پزشک رباط تعلیقی را که آلت تناسلی را به استخوان عمومی متصل می کند، برش می دهد. این باعث می شود که زاویه آلت تناسلی کاهش یابد و در هنگام نعوظ طولانی تر به نظر برسد. با این حال، انجمن اورولوژی آمریکا این روش را توصیه نمی کند و می تواند در رابطه جنسی دخول با مشکل مواجه شود.
-انتقال چربی: جراحان چربی را از سایر قسمت های بدن خارج کرده و به آلت تناسلی تزریق می کنند و دور آن را افزایش می دهند. با این حال، این روش می تواند منجر به زخم، توده و عفونت شود.
داروها
هیچ قرصی وجود ندارد که بتواند آلت تناسلی را
بزرگ کند، اما برخی از داروهای تجویزی ممکن است برای افراد مبتلا به اختلال نعوظ مفید باشد. اینها می توانند جریان خون در آلت تناسلی را افزایش دهند و نعوظ را برای افراد آسان تر کنند.
سیلدنافیل (ویاگرا
-تادالافیل (سیالیس)
-آوانافیل (Stendra, Spedra):
افراد ممکن است این داروها را 1 ساعت قبل از فعالیت جنسی مصرف کنند. برخی از عوارض جانبی شامل سردرد، سوزش سر دل و درد عضلانی است.
در مورد عوارض جانبی این داروها بیشتر بدانید.
-استفاده از وزنه به عنوان گشاد کننده آلت تناسلی موثر نیست و ممکن است مضر باشد
-برداشتن چربی از ناحیه پایین شکم با لیپوساکشن می تواند به نمایان شدن آلت تناسلی که نیمه مدفون شده است کمک کند، اما اگر فرد دوباره وزن اضافه کند، این تاثیر از بین می رود.
-بنیاد اورولوژی آمریکا بیان می کند که تقسیم رباط تعلیقی و انتقال چربی، دو روش اصلی جراحی برای افزایش اندازه آلت تناسلی، نه بی خطر هستند و نه موثر.
چه زمانی با پزشک تماس بگیرید
افراد در صورت نگرانی در مورد اندازه آلت تناسلی خود باید به دنبال مشاوره پزشکی باشند. پزشکان ممکن است در مورد سابقه پزشکی خود بپرسند تا تشخیص دهند و طرح درمانی را پیشنهاد کنند.
بسیاری از شرکت ها قرص های بزرگ کننده آلت تناسلی را به بازار عرضه می کنند و ادعا می کنند که این قرص ها می توانند اندازه آلت تناسلی فرد را افزایش دهند. با این حال، هیچ مدرک علمی دال بر اثربخشی این مکمل ها وجود ندارد.
ما در این مقاله به بررسی استفاده از قرص های بزرگ کننده آلت تناسلی، عوارض جانبی آنها و درمان های جایگزین می پردازیم.
قرص های بزرگ کننده آلت تناسلی چیست؟
قرصهای بزرگکننده آلت تناسلی، محصولاتی هستند که تولیدکنندگان ادعا میکنند میتوانند آلت تناسلی فرد را بزرگ کنند و سطح انرژی و عملکرد جنسی او را افزایش دهند. بسیاری از مارک های آنلاین این مکمل ها را به عنوان قرص های تقویت کننده مردانه به بازار عرضه می کنند. با این حال، با توجه به خدمات بهداشت ملی بریتانیا (NHS)، هر گونه مزایای سلامتی که این مکمل ها ادعا می کنند از نظر بالینی ثابت نشده است.
فردی که در مورد اندازه آلت تناسلی خود نگران است ممکن است قرص های بزرگ کننده آلت تناسلی را خریداری کند. با این حال، برخی از افرادی که معتقدند آلت تناسلی آنها کوچکتر از حد متوسط است، ممکن است در واقع اندازه آلت تناسلی آنها متوسط باشد.
یک مطالعه در سال 2021 نشان می دهد که بسیاری از مردان فکر می کنند که طول متوسط آلت تناسلی در حالت نعوظ بیش از 6 اینچ است. با این حال، این تحقیق نشان داد که طول متوسط آلت تناسلی بین 5.1 تا 5.5 اینچ است.
مطالعه دیگری توضیح می دهد که آنهایی که اندازه آلت تناسلی متوسط دارند اما معتقدند آلت کوچکی دارند ممکن است دچار اختلال بدشکلی آلت تناسلی باشند. این وضعیت باعث می شود افراد در مورد اندازه آلت تناسلی خود اضطراب شدیدی را تجربه کنند.در حالی که اکثر افراد دارای اندازه و طول آلت تناسلی متوسط هستند، برخی از شرایط سلامتی ممکن است باعث کوچکتر شدن آلت تناسلی مانند میکروپنیس و بیماری پیرونی شود.
میکروپنیس یک بیماری نادر است که در آن آلت تناسلی به میزان قابل توجهی کوچکتر از حد متوسط است. این بیماری در برخی افراد با مشکلات هورمونی ارتباط دارد.
بیماری پیرونی زمانی است که آلت تناسلی در هنگام نعوظ خمیده می شود. این ممکن است آلت تناسلی را کوچکتر از حد معمول نشان دهد.
آیا قرص های بزرگ کننده آلت تناسلی کار می کنند؟
NHS بیان میکند که اگرچه سازندگان قرصهای بزرگکننده آلت تناسلی ادعا میکنند که این محصولات اندازه آلت تناسلی را افزایش میدهند، اما هیچ شواهد بالینی وجود ندارد که نشان دهد آنها میتوانند عملکرد جنسی فرد را تقویت کنند یا طول یا دور آلت تناسلی را افزایش دهند.
با توجه به منبع مورد اعتماد سازمان غذا و دارو (FDA)، بسیاری از برندها محصولات تقویت کننده جنسی را به عنوان مکمل های غذایی حاوی مواد فعال مخفی که می توانند مضر باشند به بازار عرضه می کنند. این مواد ممکن است شامل تادالافیل و سیلدنافیل، مواد فعال ویاگرا و سیالیس باشند. این داروها اختلال نعوظ و بزرگی پروستات را درمان می کنند.
سیلدنافیل میتواند با داروهای نسخهای که حاوی نیتراتها مانند نیتروگلیسیرین هستند، تداخل داشته باشد. پزشکان نیترات را برای فشار خون بالا و بیماری قلبی تجویز می کنند. تداخل بین این دو دارو می تواند باعث پایین آمدن فشار خون شود.
پشت بسیاری از قرصهای بزرگکننده آلت تناسلی این ادعا وجود دارد که فرمولهای اختصاصی آنها از گیاهان، ویتامینها، مواد معدنی، هورمونها و مواد گیاهی، نشاط و زندگی جنسی افراد را به حدی افزایش میدهد که آلت تناسلیشان رشد میکند.
با این حال، این قرصها ممکن است حاوی داروهای گزارشنشده برای درمان اختلال نعوظ باشند که دستیابی و حفظ نعوظ را برای افراد آسانتر میکند. در نتیجه ممکن است احساس کنند که آلت تناسلی آنها بلندتر شده است.برخی از قرصهای بزرگکننده آلت تناسلی ادعا میکنند که با موارد زیر کار میکنند:
-افزایش تستوسترون
-بهبود جریان خون به آلت تناسلی با داروهای گشادکننده عروق
-افزایش حجم منی روی و تستوسترون
عوارض و خطرات
مطالعهای در سال 2014 بیان میکند که رایجترین مواد موجود در مکملهای بزرگکننده آلت تناسلی، یوهیمبه، ماکا، علف هرز بز شاخی و جینکو بیلوبا هستند. با این حال، این تحقیق خاطرنشان می کند که این موارد در کمک به افرادی که نگرانی های مربوط به اندازه آلت تناسلی دارند بی تاثیر هستند و می توانند باعث تغییرات خلقی، اضطراب و توهم شوند.
مطالعهای در سال 2018 همچنین بیان میکند که مکملهای تقویتکننده کاملاً طبیعی که شرکتها به عنوان مکملهای رژیمی به بازار عرضه میکنند، میتوانند منجر به اثرات نامطلوبی مانند فشار خون پایین، ضربان قلب نامنظم و بالقوه افزایش خطر سرطان شوند. این خطرات تا حدی به دلیل مواد فعال اعلام نشده مانند سیلدنافیل است.
مرکز ملی سلامت مکمل و یکپارچه (NCCIH) بیان میکند که بسیاری از شرکتها میزان yohimbe را در محصولات خود اعلام نمیکنند. این ماده می تواند باعث اضطراب و افزایش خطر حملات قلبی و تشنج شود.
افرادی که از مهارکنندههای مونوآمین اکسیداز، نوعی داروی ضد افسردگی استفاده میکنند، باید از مصرف یوهیمب برای کاهش خطر عوارض جانبی این داروها اجتناب کنند. این داروهای ضد افسردگی عبارتند از فنلزین (ناردیل) و ترانیل سیپرومین (پارنات).
NCCIHTrusted بیان می کند که عصاره جینکو بیلوبا نیز با خطراتی همراه است. این ماده می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد، به خصوص اگر فردی داروهای رقیق کننده خون مصرف کند. سایر عوارض جانبی می تواند شامل سردرد، یبوست و درماتیت آلرژیک باشد.
افرادی که در مورد اندازه آلت تناسلی خود نگران هستند باید با یک اورولوژیست یا پزشک متخصص در زمینه سلامت جنسی مشورت کنند. آنها ممکن است گزینه های درمانی مختلفی را توصیه کنند که شامل موارد زیر است.
تغییر سبک زندگی
NHS تغییرات سبک زندگی زیر را برای افزایش اعتماد به نفس افراد در اندازه آلت تناسلی خود توصیه می کند.
نظافت: افراد می توانند موهای ناحیه تناسلی اطراف آلت تناسلی را کوتاه کنند تا آن را بزرگتر نشان دهند.
حفظ وزن متوسط: داشتن شکم بزرگ که روی ناحیه شرمگاهی آویزان است می تواند آلت تناسلی را کوچکتر نشان دهد.
درگیر شدن در فعالیت بدنی منظم: افزایش تناسب اندام کلی ممکن است منجر به اعتماد به نفس بیشتر و رابطه جنسی بهتر شود.
دستگاه های کششی:دستگاه های کششی با کشش بافت آلت تناسلی کار می کنند که ممکن است منجر به افزایش طول آلت تناسلی شود.
افراد می توانند هر روز حدود یک ساعت از دستگاه های کششی یا اکستنشن آلت تناسلی استفاده کنند. این دستگاه ها ممکن است برای مبتلایان به بیماری Peyronie مفید باشد.
دستگاههای کششی یا فریمهای کششی ممکن است منجر به افزایش اندازه آلت تناسلی شوند، بهویژه برای افرادی که آلت تناسلی کوچکتری دارند. با این حال، افزایش اندازه معمولاً حدود 1 تا 2 سانتی متر (سانتی متر) است و حدود 6 ماه درمان طول می کشد تا به دست آید.
یک مطالعه در سال 2019 اثرات RestoreX را در افراد مبتلا به بیماری Peyronie بررسی کرد. دستگاه کشش انحنای آلت تناسلی و عملکرد نعوظ را بهبود بخشید و هیچ گونه عوارض جانبی ایجاد نکرد.
افراد مبتلا به اختلال نعوظ ممکن است پمپ های خلاء را برای کمک به حفظ نعوظ در نظر بگیرند. آنها این دستگاه ها را روی آلت تناسلی خود قرار می دهند و هوا را به بیرون پمپاژ می کنند تا خلاء ایجاد کنند که خون را به داخل آلت تناسلی می کشد و باعث تورم می شود.پمپ های وکیوم اندازه آلت تناسلی را افزایش نمی دهند، اما ممکن است به فرد در رسیدن به نعوظ کمک کنند.دستگاه های وکیوم می توانند اختلال نعوظ را درمان کنند، اما مطالعات بالینی شواهدی از افزایش اندازه آلت تناسلی نشان نمی دهد.
ماساژ
افراد ممکن است تمرینات jelqing را انجام دهند که شامل استفاده از انگشت شست و انگشت اشاره برای کشیدن آلت شل شده و بهبود جریان خون است. این تکنیک ممکن است طول و دور آلت تناسلی در حالت نعوظ را افزایش دهد.با این حال، هیچ مطالعه علمی منبع مورد اعتماد اثرات تمرینات jelqing را بررسی نکرده است. علاوه بر این، برخی از عوارض جانبی این تکنیک عبارتند از:
-کبودی
-درد
-فیبروز
گچ آلت تناسلی
گچهای آلت تناسلی دستگاههای پشتیبانی هستند که فرد میتواند در طول مقاربت جنسی استفاده کند. این دستگاه ها ممکن است طول و استحکام ساقه آلت تناسلی را ایجاد کنند. آنها در اندازه های مختلف هستند و روی آلت تناسلی قرار می گیرند.
عمل جراحی
بنیاد مراقبت های اورولوژی بیان می کند که جراحی برای افرادی که آلت تناسلی آنها کمتر از 7.5 سانتی متر در حالت کشش است، مناسب است.
سه نوع روش جراحی برای بزرگ کردن آلت تناسلی وجود دارد:
-لیپوساکشن: جراحان برای برجستهتر نشان دادن آلت تناسلی، چربی معده را حذف میکنند. افراد ممکن است بعد از این روش تا 2 سانتی متر بیشتر از آلت تناسلی را ببینند.
-تقسیم رباط معلق: پزشک رباط تعلیقی را که آلت تناسلی را به استخوان عمومی متصل می کند، برش می دهد. این باعث می شود که زاویه آلت تناسلی کاهش یابد و در هنگام نعوظ طولانی تر به نظر برسد. با این حال، انجمن اورولوژی آمریکا این روش را توصیه نمی کند و می تواند در رابطه جنسی دخول با مشکل مواجه شود.
-انتقال چربی: جراحان چربی را از سایر قسمت های بدن خارج کرده و به آلت تناسلی تزریق می کنند و دور آن را افزایش می دهند. با این حال، این روش می تواند منجر به زخم، توده و عفونت شود.
داروها
هیچ قرصی وجود ندارد که بتواند آلت تناسلی را بزرگ کند، اما برخی از داروهای تجویزی ممکن است برای افراد مبتلا به اختلال نعوظ مفید باشد. اینها می توانند جریان خون در آلت تناسلی را افزایش دهند و نعوظ را برای افراد آسان تر کنند.
سیلدنافیل (ویاگرا
-تادالافیل (سیالیس)
-آوانافیل (Stendra, Spedra):
افراد ممکن است این داروها را 1 ساعت قبل از فعالیت جنسی مصرف کنند. برخی از عوارض جانبی شامل سردرد، سوزش سر دل و درد عضلانی است.
در مورد عوارض جانبی این داروها بیشتر بدانید.
سایر روشهای بزرگکردن آلت تناسلی که باید از آن جلوگیری کرد
-استفاده از وزنه به عنوان گشاد کننده آلت تناسلی موثر نیست و ممکن است مضر باشد
-برداشتن چربی از ناحیه پایین شکم با لیپوساکشن می تواند به نمایان شدن آلت تناسلی که نیمه مدفون شده است کمک کند، اما اگر فرد دوباره وزن اضافه کند، این تاثیر از بین می رود.
-بنیاد اورولوژی آمریکا بیان می کند که تقسیم رباط تعلیقی و انتقال چربی، دو روش اصلی جراحی برای افزایش اندازه آلت تناسلی، نه بی خطر هستند و نه موثر.
مانند سایر اعضای بدن ، دستگاه تناسلی مرد با افزایش سن تغییر می کند از نظر شکل ظاهری ، عملکرد و مشکلات سلامتی.
بیشتر این تغییرات طبیعی است و نیازی به مراقبت پزشکی ندارد. در بسیاری از موارد ، آلت تناسلی مرد به دلیل شرایطی که بر بقیه بدن شما تأثیر می گذارد ، مانند کاهش گردش خون ، تغییرات هورمونی ، تغییر در طبیعت پوست و سایر عوامل تغییر می کند.
اما علائمی وجود دارد که می تواند عملکرد جنسی و ادراری آلت تناسلی مرد را تا حدی تحت تأثیر قرار دهد که ارزیابی پزشکی لازم باشد.
تعدادی از مشکلات مربوط به سن قابل درمان هستند ، در حالی که مشکلات دیگر قابل پیشگیری است.
هنگامی که آلت تناسلی مرد رشد و بلوغ خود را متوقف کرد معمولاً در اوایل 20 سالگی شما برای چندین سال آینده تغییر چندانی نمی کند. اما با شروع تجمع پلاک ها در شریان های بدن و شروع سطح هورمون تستوسترون (به طور معمول در 40 سالگی) ، تغییرات در آلت تناسلی مرد می تواند آشکار شود.
کوچک شدن آلت تناسلی مرد می تواند با افزایش سن رخ دهد ، اما این تاثیری بر عملکرد آلت تناسلی مرد ندارد و نیازی به رفع آن با درمان پزشکی نیست مگر اینکه در مورد عملکرد آلت تناسلی خود نگران باشید.
آتروفی بیضه (جمع شدن بیضه ها) نیز بخشی طبیعی از پیری است. همراه با از بین رفتن قابلیت ارتجاعی پوست در سراسر بدن و اثرات جاذبه ، بیضه و آلت تناسلی مردانه می توانند آویزان شوند و با افزایش سن چین و چروک بیشتری پیدا کنند.
کاهش جریان خون نیز ممکن است باعث شود که رنگ آلت تناسلی در اواخر زندگی روشن شود.
با افزایش سن ، ممکن است متوجه تغییراتی در عملکرد جنسی ، به ویژه در تعداد و نوع نعوظ شوید.
همچنین آلت تناسلی مرد در طول سالها تا حدودی حساس می شود. این بدان معناست که ممکن است زمان تحریک شما بیشتر از سالها قبل باشد.
حساسیت زدایی معمول است و معمولاً منجر به ED می شود و همچنین در دستیابی به ارگاسم مشکل بیشتری ایجاد می کند. گاهی اوقات ، این ارگاسم ها ممکن است احساس رضایت کمتری نیز داشته باشند. بزرگ شدن طبیعی پروستات با افزایش سن می تواند باعث کاهش حجم مایع منی شما شود ، به شما این احساس را می دهد که مانند گذشته قدرتمند نیستید.
بر اساس مطالعه ای ، احتمال رسیدن شما به انحنای آلت تناسلی وضعیتی که به عنوان بیماری Peyronie شناخته می شود با رسیدن به 50 سالگی افزایش می یابد. اما بیماری Peyronie می تواند تقریباً در هر سنی رخ دهد
با افزایش سن ، پروستات در حال رشد می تواند بر روی مثانه و مجرای ادرار شما فشار وارد کند.ممکن است مجبور باشید مرتباً ادرار کنید ، اما هنگام ادرار کردن ادرار کمتری آزاد می شود.
شرایط پزشکی موثر بر آلت تناسلی مرد ممکن است با افزایش سن شایع شود.
هنگام ادرار یا نعوظ ممکن است درد داشته باشید که می تواند در اثر تعدادی از بیماری های مزمن یا موقتی ایجاد شود.
ضایعات یا بثورات در آلت تناسلی مرد می تواند نشانه هایی از عفونت یا سایر نگرانی های سلامتی باشد. به همین ترتیب ، ایجاد لکه های تیره بر روی آلت تناسلی می تواند ملانوز آلت تناسلی بی ضرر یا در موارد نادرتر ، علائم سرطان آلت تناسلی باشد.
سرطان آلت تناسلی عارضه ای نادر است که تقریباً به طور انحصاری در افراد مسن با آلت تناسلی ختنه نشده اتفاق می افتد. علائم متداول اولیه سرطان آلت تناسلی شامل:
-پوست ختنه گاه نمی تواند از پشت آلت تناسلی عقب برود
-پوست ختنه گاه در جای خود گیر کرده است
-زخم یا ضایعه در پوست ختنه گاه یا قسمت جلویی آلت تناسلی مرد ظاهر می شود
در صورت مشاهده هر یک از این علائم بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.
با افزایش سن میزان انزال کاهش می یابد. اما اگر متوجه تغییر ناگهانی شدید ، به خصوص در بافت و رنگ و میزان انزالی که در طی یک انزال خارج می شود ، با یک پزشک صحبت کنید. به طور کلی ، این تغییر به تدریج رخ می دهد و به سادگی نتیجه پیری است.
اگر دیگر قادر به نعوظ یا تحریک جنسی نیستید ، ممکن است دیگر انزال نیز امکان پذیر نباشد.اما با درمان اختلال نعوظ ، توانایی انزال در اواخر زندگی برای بیشتر افراد هنوز هم امکان پذیر است.
-تغییرات ناگهانی در میل جنسی و / یا عملکرد جنسی
-خونریزی همراه با ادرار یا انزال
-ضایعات ، بثورات ، برجستگی یا سایر تغییرات محسوس در ظاهر آلت تناسلی
-خم شدن آلت تناسلی
-ترشح از آلت تناسلی
-درد در آلت تناسلی یا کیسه بیضه
اندازه طبیعی آلت تناسلی مرد چقدر است ؟ در کلینیک در هفته چند مورد مراجعه جوانی داریم که از اندازه آلت خود راضی نیست .و نگران هستند که اندازه آلت شان برای زنان قابل قبول است.
خیلی بزرگ یا خیلی کوچک، غیرطبیعى، کلفت، نازک، اینها نگرانى هاى مردان درباره اندازه آلت تناسلی است. گاها این جملات مادرانیست که با نگرانی پسرشان را به کلینیک مى اورند.البته افراد حق دارند نگران این عضو باشند.آلت تناسلى مردانه در فرهنگ مرد سالار جامعه نماد اقتدار است. در جامعه اى که همه اعضا بدنشان پلاستیکى و عمل شده است. چرا آلت مردانه از این تغییرات مصون باشد. اینجاست که سر وکله کمپانى هاى سود جو پیدا مى شود. شرکت ها با ادعاى دروغین بزرگ کردن و افزایش حجم و هزار فریب دیگر دنبال ارضا حس بزرگی و اقتدار مرد ها هستند.کافیست کانال ماهواره تان را بالا و پایین کنید، قطعا یکى از این تبلیغ ها را مى بینید. یا تبلیغ کرم حجم دهنده است یا قرص بزرگ کننده آلت !
حقیقت چیست ؟ آیا این تبلیغات درست است ؟ امکان افزایش طول و حجم آلت مردانه وجود دارد.
واقعیت این است که دو روش بزرگ کردن آلت وجود دارد
• روش غیر جراحی
هیچ مطالعه علمى افزایش حجم آلت توسط داروها و کرم ها ی موجود در بازار را تایید نمى کند. مصرف این داروها بااختلالات جدی جنسی همراه است. از جمله اختلال زود انزالی و اختلال نعوظ .
تجربه نشان داده است که اغلب اختلالات نعوظ ناشی از مصرف این مواد به درمان شاک ویو هم جواب نمی دهند.
• روش جراحی
هیچ مرکز درمانى معتبر و علمى ، جراحى افزایش طول آلت را صرفا به علت اندازه ظاهری انجام نمی دهد .
اکثر افرادى که به دنبال بزرگ کردن اندازه آلت خود هستند در یکى از دو گروه زیر قرار دارند .
1٫ احساس می کنند بزرگی آلت رضایت جنسی بهترى براى شریک جنسیشان فراهم مى کند.
2٫ تصویر صحیحى در ذهن از ظاهر بدن خود ندارند .
اکثر مطالعات نشان داده است که زنان تعلق خاطری به بزرگی آلت ندارند . و از نظر زنان نه طول و نه قطر آلت مسئله مهمى نیست
افرادى که تصویر صحیح از ظاهر بدن خود ندارند باید براى مشاوره به متخصصین روانپزشکى این حوزه ارجاع داده شوند.
در حالتی که آلت خوابیده است، عروق خونى تخلیه شده و حفره های آلت بر روى هم می خوابند. میزان تخلیه عروقی در افراد متفاوت است لذا اندازه طبیعی آلت تناسلی مرد در حالت خوابیده بسته به میزان تخلیه عروق متفاوت است . بطور کلی اندازه آلت در وضعیت غیر نعوظ اهمیتی ندارد . اندازه آلت فقط در حالت نعوظ کامل قابل اتکا است.
برای اندازه گیرى باید نعوظ کامل باشد ،
1٫ خط کش را بردارید
2٫ ته خط کش را به محل اتصال آلت به شکم فشار دهید
3٫ اندازه آلت خود را یاد داشت کنید
اندازه طبیعی آلت تناسلی مرد کاملا به نژاد و ژن های فرد بستگی دارد ولی به طور متوسط طول آلت مرد در حالت نعوظ کامل حدود 12.5 سانتی متر است و متوسط قطر آلت مردانه 10 سانتی متر است.در صورتیکه طول آلت کمتر از 8 سانتی متر باشد نیاز به درمان وجود دارد .
آیا همانطورکه با ورزش می توانید عضلات بازو، سینه و ران ها خود را بزرگ کنید می توانید با ورزش آلت طول و قطر آلت خود را نیز بزرگ کنید. دستگاه هایی وجود دارند که ادعا می شود اندازه آلت مرد را بزرگتر می کنند.
اصطلاح "ورزش آلت تناسلی" به این مفهوم اشاره دارد که میتوانید طول و دور آلت تناسلی خود را مشابه با ساختن عضلات بازو، پا و قفسه سینه افزایش دهید. این اصطلاح بیشتر به عنوان یک ابزار تبلیغاتی توسط شرکتهایی استفاده میشود که ادعا میکنند دستگاهها یا تکنیکهایشان میتوانند اندازه آلت مردانه را بزرگتر کنند.
دستگاهها و تکنیکهای مرتبط با ورزش آلت تناسلی را میتوان به سه دسته کلی تقسیم کرد:
1. تمرینات دستی: شامل کشش آلت تناسلی و تمرینات جیلکینگ.
2. دستگاههای کششی: دستگاههایی که با استفاده از اکستندرهای کالیبره شده، آلت تناسلی را میکشند.
3. پمپهای آلت تناسلی: دستگاههایی که با ایجاد خلاء، خون را به سمت آلت میکشند تا طول و دور آن افزایش یابد.
همچنین دو تمرین دستی اصلی وجود دارد که برخی معتقدند باعث افزایش اندازه آلت میشوند:
کشش آلت تناسلی: استفاده از کششهای دستی مکرر برای افزایش طول.
جیلکینگ: استفاده از ماساژ برای افزایش قطر آلت.
در هر دو روش فرض بر این است که ماساژ و کشش باعث ایجاد پارگیهای میکروسکوپی در بافتهای آلت شده و بدن این پارگیها را با بافتهای جدید پر میکند که ممکن است به افزایش اندازه منجر شود. با این حال، مطالعاتی که این ادعاها را تأیید کنند محدود هستند. مثلاً در مطالعهای در سال 2017، نتیجهگیری شد که هیچ شواهد علمی معتبری برای حمایت از جیلکینگ وجود ندارد و حتی این روش میتواند منجر به آسیبهایی مثل کبودی، درد و زخم شود.
این دستگاهها نیز بر پایه همان نظریه پارگیهای میکروسکوپی ساخته شدهاند. دستگاههای کششی شامل یک حلقه در پایه و یک حلقه نزدیک به سر آلت هستند که با میلههای قابل تنظیم، آلت را به تدریج میکشند. یک مطالعه در سال 2015 نشان داد که استفاده از این دستگاهها میتواند به افزایش طول آلت در حالت نعوظ (حدود 1.5 سانتیمتر) منجر شود، اما تأثیری بر قطر آلت ندارد. در مقابل، برخی مطالعات نشان دادهاند که این دستگاهها ممکن است مشکلاتی مانند کبودی، لخته خون و تغییر شکل آلت ایجاد کنند.
این پمپها که به عنوان پمپ خلاء نیز شناخته میشوند، در اصل برای درمان اختلال نعوظ استفاده میشوند، اما ادعاهایی نیز مبنی بر افزایش اندازه آلت با استفاده از این پمپها وجود دارد. با این حال، مرور مطالعات در سال 2019 نشان داد که این پمپها تأثیری در افزایش طول آلت ندارند و تنها ممکن است قطر پوست اطراف آلت را اندکی افزایش دهند.
اگرچه آلت تناسلی میتواند در اثر نعوظ بزرگ و سفت شود، اما در واقع یک عضله نیست. ساختار آلت شامل سه بافت اصلی است که هیچیک ماهیچهای نیستند. بنابراین، انجام تمرینات ورزشی برای افزایش اندازه آلت تاثیری مشابه با تمرینات عضلانی ندارد.
مطالعات نشان دادهاند که اغلب مردانی که به دنبال افزایش اندازه آلت هستند، در واقع دارای آلت تناسلی طبیعی هستند و به آنچه دارند باید اطمینان داشته باشند.
برای اینکه آلت تناسلی شما بزرگتر به نظر برسد، بدون تغییر اندازه واقعی آن، میتوانید چند کار ساده انجام دهید:
موهای ناحیه تناسلی خود را کوتاه کنید تا قسمت بیشتری از آلت دیده شود.
کاهش وزن میتواند به کم شدن حجم شکم کمک کند و آلت تناسلی بیشتر به چشم بیاید.
وضعیت بدن خود را بهبود دهید. با صاف نگهداشتن کمر و جلو دادن باسن، آلت تناسلی شما کمتر پنهان خواهد شد.
به جای تمرکز بر اندازه، مهارتهای جنسی خود را تقویت کنید. ورزش منظم و حفظ وزن ایدهآل میتواند عملکرد جنسی شما را بهتر کند.
از مصرف الکل پیش از رابطه جنسی خودداری کنید و سیگار را ترک کنید؛ چرا که هر دو میتوانند باعث کاهش توانایی در نعوظ شوند.
در زیر چند سوال که اغلب بیماران می پرسند را آورده ایم ، شاید سوال شما هم باشد .
1. آیا اندازه آلت تناسلی تأثیری بر عملکرد جنسی دارد؟
خیر، اندازه آلت تناسلی بهطور مستقیم بر عملکرد جنسی تأثیری ندارد. مهمترین عامل در کیفیت رابطه جنسی، توانایی برقراری ارتباط عاطفی و مهارتهای جنسی است. بسیاری از تحقیقات نشان دادهاند که همسران بیشتر به کیفیت رابطه و رضایت جنسی اهمیت میدهند تا به اندازه آلت تناسلی.
2. آیا اندازه آلت تناسلی به مرور زمان تغییر میکند؟
پس از پایان دوران بلوغ و نوجوانی، اندازه آلت تناسلی بهطور کلی ثابت میماند. تغییرات جزئی ممکن است در نتیجه افزایش یا کاهش وزن، یا برخی بیماریها رخ دهد، اما بهطور کلی اندازه آلت تناسلی پس از بلوغ ثابت است.
3. آیا راهکارهای افزایش سایز آلت تناسلی اثربخش هستند؟
اکثر روشهای بزرگ کردن آلت تناسلی که در بازار تبلیغ میشوند، اثربخشی قابلتوجهی ندارند و اغلب با خطرات بالقوه همراه هستند. مطالعات نشان دادهاند که تکنیکهای جراحی یا دستگاههای مکانیکی برای افزایش سایز، نتایج موقتی یا محدود دارند و عوارض جانبی جدی ممکن است ایجاد کنند.
4. اندازه طبیعی آلت تناسلی چقدر است؟
طبق تحقیقات انجام شده در مجله پزشکی جنسی، اندازه متوسط آلت تناسلی در حالت نعوظ در بین مردم ایالات متحده حدود 13 سانتیمتر است. این اندازه میتواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، اما اغلب افراد دارای اندازهای در محدوده طبیعی هستند.
5. آیا اندازه آلت تناسلی برای شریک جنسی مهم است؟
تحقیقات نشان میدهد که اکثر افراد از اندازه آلت تناسلی شریک جنسی خود راضی هستند. بسیاری از همسران بیشتر بر ارتباط عاطفی و مهارتهای جنسی تمرکز میکنند تا اندازه فیزیکی آلت. در واقع، برخی افراد از آلتهای بزرگتر بهعنوان یک مشکل یاد میکنند که ممکن است باعث ناراحتی شود.
مردان اصولا به اندازه آلت و اندازه بیضه ها حساس هستند. بیضه ها تستوسترون اولیه هورمون جنسی مرد و همچنین اسپرم را تولید می کنند. اندازه متوسط بیضه مرد حدود 4*3*2 سانتی متر اندازه دارد و بیضی شکل است. مردان دارای دو بیضه هستند. معمول است که یکی از بیضه های انسان اندازه ای متفاوت با بیضه دیگر داشته باشد. بیضه ها در ناحیه تناسلی وجود دارند ، که در هر انتهای آن به بند ناف متصل می گردد.
تولید سالم تستوسترون و اسپرم در طیف گسترده ای از حجم بیضه می تواند رخ دهد. برخی مطالعات نشان داده اند که بیضه های بزرگتر در بین برخی از مردان با سطح تستوسترون بالاتری همراه است ، در حالی که حجم بیضه کوچکتر با کاهش تولید اسپرم همراه است.
یک بیماری همچون سندرم کلاینفلتر ، که از داشتن یک کروموزوم X اضافی بوجود می آید ، میتواند نگرانی در سطح تستوسترون را ایجاد کند. علائم این بیماری شامل بیضه های کوچکتر یا بیضه های کم تحرک و برخی از خصوصیات زنانه مانند موهای بدن و صورت زنانه و رشد بافت سینه است. داشتن سندرم کلاینفلتر معمولاً به معنای پایین آمدن سطح تستوسترون و کاهش فعالیت اسپرم است که در ادامه ممکن است موجب ناباروری شود.
اصطلاح بالینی تستوسترون غیر طبیعی کم کارکرد، هیپوگنادیسم است. علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
بیضه های کوچکتر از حد متوسط
رشد بافت در سینه ها
داشتن موهای صورت و بدن کمتر در مقایسه با دیگر مردان همسن
و سایر علائم
هیپوگنادیسم اغلب با درمان جایگزینی تستوسترون درمان می شود و بعضی اوقات در دوران بلوغ ممکن است شروع شود.
اگر متوجه تورم بیضه های خود شده اید ، به پزشک خود بگویید. رشد بیضه های بزرگتر در بزرگسالی می تواند نشانه سرطان بیضه یا یک مشکل دیگر سلامتی باشد ، نه اینکه نشانه ای از افزایش قدرت جنسی شما باشد.
بیضه یک مرد در بدو تولد حدود 1 سانتیمتر مکعب است و تا حدود 8 سالگی رشد می کند. همچنین در دوران بلوغ است که موها روی ناحیه اسکروتوم و اطراف دستگاه تناسلی شروع به رشد می کنند.
گاهی برخی بیضه ها با همان سرعت رشد می کنند ، اگرچه ممکن است کمی بزرگتر و کمی بیشتر تر از دیگری رشد کند. همچنین معمول است که یک بیضه کمی پایین تر از دیگری آویزان باشد.
با افزایش سن ، تولید تستوسترون تمایل به کاهش یافتن بیضه های شما با استفاده از منبع معتبر کوچکتر دارد. که به عنوان آتروفی بیضه شناخته می شود. این تغییر اغلب تدریجی است و ممکن است به راحتی قابل مشاهده نباشد. وقتی این اتفاق به طور طبیعی رخ دهد ، هیچ تهدیدی برای سلامتی شما وجود ندارد. پایین آمدن سطح تستوسترون می تواند منجر به کاهش میل جنسی و توده عضلانی کمتری شود ، اما اینها به عنوان قسمتهای طبیعی در مرحله افرایش سن مردان در نظر گرفته می شوند.
برخی از مشکلات بهداشتی همچنین می توانند باعث آتروفی بیضه شوند ، از جمله:
بیماریهای مقاربتی مانند سوزاک و سفیلیس
اوریون ، سل و برخی عفونت های ویروسی بیضه ها
تروما صاف به بیضه ها
سایر عوامل بی ضرر نیز می توانند باعث ایجاد تغییرات موقتی در بیضه شوند. به طور خاص ، درجه حرارت سرد می تواند باعث "کوچک شدن بیضه" شود ، اگرچه این تاثیری در اندازه اصلی خود بیضه ها ندارد.
در صورت قرار گرفتن در معرض آب سرد یا درجه حرارت ، بیضه ها ممکن است به طور موقت از طریق مکانیسمی به نام انقباض کرماتیک به بدن ، کوچک تر شوند. این اتفاق می افتد زیرا بیضه ها سعی می کنند دمای معینی را که برای تولید اسپرم ایده آل است را حفظ کنند. این درجه حرارت کمی سرد تر از میانگین دمای بدن است.
بیشتر بخوانید: آلت تناسلی مرد
بسیار معمول است که یک بیضه کمی بزرگتر از دیگری باشد. معمولاً هیچ توضیح پزشکی یا بهداشتی برای اختلاف اندازه وجود ندارد.
اما اگر متوجه تغییر در اندازه یا شکل یک یا هر دو بیضه شدید ، باید به پزشک خود مراجعه کرده و برای او این مشکل را توضیح دهید. اگر در یک بیضه احساس سنگین تری داشته باشید یا احساس وجود توده یا تغییر شکل در آن داشته باشید ، می تواند یک تومور و احتمالاً اولین علامت سرطان بیضه باشد. این شکل از سرطان اغلب با موفقیت درمان می شود ، اما تشخیص اولیه بسیار مهم است. سرطان بیضه یا پیچ خوردگی بیضه باید سریعا پس از بروز علائم توسط پزشک ارزیابی و درمان شود.
صرف نظر از اندازه بیضه ها ، شما باید ماهانه خودآزمایی های بیضه را انجام دهید تا برآمدگی ها یا سایر تغییرات ممکن است نشان دهنده بیماری باشد را مورد آزمایش قرار دهند. خودآزمایی را می توان بعد از دوش گرفتن یا قبل از لباس پوشیدن صبح انجام داد.
برای انجام خودآزمایی ، یک دقیقه وقت بگذارید تا بیضه ها را به آرامی بین انگشت شست و انگشت خود بچرخانید تا از نظر تغییر در اندازه ، شکل و یا وزن آنها حس کنید. انجام این کار در مقابل آینه ممکن است به شما کمک کند آنچه را انجام می دهید را مشاهده کنید. اگر در طی امتحان احساس درد کردید یا متوجه یک توده مشکوک ، تورم یا تغییر دیگر شده اید ، به زودی به پزشک خود مراجعه کنید. چنین تغییراتی می تواند نشان دهنده سرطان بیضه یا عفونت باشد.
شما میتوانید در مورد تغییرات در بیضه های خود با پزشک مراقبت های اولیه صحبت کنید یا می توانید برای مراجعه به یک متخصص اورولوژی یا سکس تراپ ، قرار ملاقات بگذارید. متخصص ادرار پزشک متخصص در سلامت دستگاه تناسلی مردان و مجاری ادراری است. سرطان بیضه معمولاً با برداشتن جراحی بیضه سرطانی درمان می شود ، اما هنگامی که دیر هنگام متوجه می شویم ، ممکن است عوارض جبران ناپذیری به وجود بیاید.
سلامت و عملکرد دستگاه تناسلی شما از اندازه آن ، مهمتر است. اگر احساس می کنید که بیضه های شما خیلی کوچک است یا علائم دیگری دارید مانند آنکه میل جنسی ، بافت بیش از حد پستان یا ناباروری شما را نگران می کند ، با پزشک خود صحبت کنید. تستوسترون درمانی اغلب می تواند کمک کند. اگر تولید اسپرم تحت تأثیر قرار گیرد ، متخصصان باروری وجود دارند که ممکن است بتوانند به شما و شریک زندگی شما در ایجاد کودک کمک کنند.
بارها مردان جوان ، میانسال و مسن در جلسات معاینه و مشاوره در کلینیک کامش خواسته اند که راهی برای افزایش سایز آلت به آنها نشان دهم . در حالیکه همسران این مردان از سایز آلت راضی بودند ولی خودشان احساس می کردند که آلت شان خیلی کوچک است.
بسیاری از مردان ممکن است هر از گاهی در مورد اندازه یا ظاهر آلت تناسلی خود نگران باشند. همچنین ممکن است افراد تعجب کنند که ژنتیک چقدر روی بزرگی آلت تناسلی مرد تأثیر می گذارد. ژنتیک می تواند در بزرگی آلت تناسلی مرد تاثیر گذار باشد ، اما بسیاری از عوامل دیگر بر اندازه آلت تناسلی تأثیر می گذارند. این عوامل شامل هورمون ها ، تغذیه و رژیم غذایی است.
ژن ها عناصر سازنده ای هستند که شکل و رفتار موجود زنده را تعیین می کنند. انسان دو نسخه از هر ژن به ارث می برد . چندین ژن کروموزوم ها را تشکیل می دهند.
هر فرد 23 جفت کروموزوم دارد . از این تعداد 22 اتوزوم و یک مجموعه کروموزوم جنسی وجود دارد . کروموزوم های جنسی یک شخص جنس بیولوژیکی و خصوصیات جنسی ثانویه او را تعیین می کنند. نرها یک کروموزوم Y از والدین مرد و یک کروموزوم X از والدین زن خود به ارث می برند. زنان دو کروموزوم X به ارث می برند .
کروموزوم Y حامل ژن هایی است که بر رشد دستگاه تناسلی مردان و قدرت باروری نظارت دارند. این کروموزوم رشد آلت تناسلی و بیضه ها را تعیین می کند .
جهش های ژنتیکی همچنین ممکن است بر اندازه و شکل آلت تناسلی مرد و همچنین سایر خصوصیات جسمی تأثیر بگذارد . در موارد بسیار نادربرخی اوقات شرایط ژنتیکی مثل سندرم کالمن و سندرم کلاینفلتربر اندازه آلت تناسلی مرد تأثیر می گذارد .
هورمون ها : استروژن و پروژسترون بر خصوصیات جنسی زنان مانند پستان ، باسن و ذخیره چربی تأثیر می گذارد ، هورمون های جنسی مردانه یا آندروژن ها نیز به رشد بیضه و آلت تناسلی کمک می کنند. در دوره بلوغ غده هیپوفیز بیشتر هورمون جسم زرد ( LH ) و هورمون محرک فولیکول ( FSH ) تولید می کند. LH باعث تولید تستوسترون در سلولهای لیدیگ بیضه می شود و FSH باعث تولید اسپرم می شود.
تغییرات سطح تستوسترون در دوران بارداری ممکن است باعث ناهنجاری های آلت تناسلی شود .با بروز هر یک از این مسائل هورمونی ، آلت تناسلی یک جنین نر ممکن است به روش معمول رشد نکند .
محیط : آلاینده های محیطی مانند سموم دفع آفات ، مواد پلاستیکی و سایر مواد شیمیایی ممکن است تأثیر منفی بر اندازه آلت تناسلی مرد داشته باشند . این مواد شیمیایی ممکن است به عنوان برهم زننده غدد درون ریز عمل کرده و بر بیان ژن و هورمون تأثیر بگذارند.
عواملی مانند چربی بدن و وجود یا عدم وجود موهای عانه ، می توانند در کوچکی یا بزرگی آلت تناسلی مرد در ظاهر موثر باشند بدون اینکه بر اندازه واقعی آن تأثیر بگذارد.
زمانی که در معرض دمای سرد قرار بگیرید ، رگ های خونی در آلت تناسلی منقبض می شوند. این واکنش فیزیولوژیکی باعث کوچک شدن موقتی آلت تناسلی مرد می شود.
آلت تناسلی مرد پس از تولد به تدریج رشد می کند . با این حال ، مهمترین رشد در دوران بلوغ یا بین 12 تا 16 سالگی اتفاق می افتد. آلت تناسلی مرد به طور معمول در سن 18 یا 19 سالگی به حداکثر طول و دور می رسد. در برخی از افراد تا اوایل 20 سالگی رشد می کند .
هنگام شل شدن 9.16 سانتی متر
در حالت کشیده شده ، 13.5سانتی متر
در حالت نعوظ 13.5 سانتی متر
در صورتی که شما نگران شکل یا اندازه آلت تناسلی خود هستید ، باید در باره این نگرانی با پزشک صحبت کند. زیرا این موضوع باعث کم شدن اعتماد به نفس جنسی شما می شود.
مانند هر قسمت دیگر از بدن ، اندازه بیضه از فردی به فرد دیگر متفاوت است ، که اغلب تأثیر کمی بر سلامتی دارد یا هیچ تاثیری ندارد. بیضه شما عضوی بیضی شکل و تولید کننده اسپرم در کیسه بیضه شماست. طول متوسط بیضه بین 4.5 تا 5.1 سانتی متر است. بیضه هایی که طول آنها کمتر از 3.5 سانتی متر باشد ، کوچک در نظر گرفته می شوند.
اندازه گیری اندازه بیضه ها معمولاً با سونوگرافی انجام می شود. این آزمایش بدون تهاجم و بدون درد است که از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از قسمت داخلی بدن شما روی صفحه رایانه استفاده می کند . ابزار ساده دیگری که برای اندازه گیری اندازه بیضه استفاده می شود ، ارکیدومتر نامیده می شود. در اصل رشته ای از مهره های بیضی شکل در اندازه های مختلف است که تقریباً به اندازه بیضه انسان است . پزشک می تواند اندازه بیضه شما را به آرامی احساس کند و آن را با یکی از مهره های موجود در ارکیدومتر مقایسه کند.برای اندازه گیری در خانه ، می توانید از نوار اندازه گیری برای اندازه گیری تقریبی استفاده کنید.
بیضه ها دو کار اصلی دارند :
تولید اسپرم برای تولید مثل و ترشح هورمون مردانه تستوسترون ، که در رشد خصوصیات جسمی مرد و میل جنسی مهم است .
از آنجا که اسپرم در بیضه های شما تولید می شود ، در صورت داشتن بیضه کوچکتر ، ممکن است از حد متوسط اسپرم کمتری تولید کنید. حدود 80 درصد از حجم بیضه از لوله های اسپرم ساز ، ساختارهای لوله مانند تشکیل سلول های اسپرم تشکیل شده است.در مطالعه ای که در سال 2014 انجام شده ، محققان دریافتند که اندازه بیضه کمتر با کاهش تراکم اسپرم مطابقت دارد. با این حال ، ممکن است شما بیضه های کوچکتر از حد متوسط داشته باشید و به اندازه فردی که بیضه بزرگتر دارد بارور باشید.
برخی شرایط وجود دارد که باعث کوچک بودن بیضه می شود ، مانند :
-هیپوگنادیسم مردانه : هیپوگنادیسم وضعیتی است که در آن بدن تستوسترون کافی تولید نمی کند تا بتواند از رشد مناسب ویژگی های مرد مانند آلت تناسلی ، بیضه ها و توده عضلانی اطمینان حاصل کند.
واریکوسل : علت دیگر کوچک بودن بیضه ، واریکوسل است. واریکوسل بزرگ شدن رگهای داخل کیسه بیضه است ، به طور معمول به دلیل مشکلات دریچه هایی که جریان خون را در رگ ها کنترل می کنند. برآمدگی رگهای داخل کیسه بیضه می تواند باعث کوچک شدن و نرم شدن بیضه ها شود.
-عفونت
-پیچ خوردگی بیضه (پیچ خوردگی طناب اسپرماتیک در بیضه)
-سو مصرف استروئید آنابولیک
بیضه های نزول نکرده : بیضه های نزول نکرده نیز می توانند باعث بیضه های کوچک شوند. این شرایطی است که قبل از تولد ایجاد می شود . بیضه های نزول نکرده معمولاً با جراحی در دوران نوزادی قابل درمان هستند.
اگر هیپوگنادیسم روی باروری تأثیر بگذارد ، برخی از داروها وجود دارد که ممکن است کمک کند. کلومیفن دارویی خوراکی است که هورمون های لازم برای باروری را تقویت می کند.این ماده اغلب برای کمک به زنانی که در بارداری مشکل دارند استفاده می شود ، اما می تواند برای درمان ناباروری مردان نیز مورد استفاده قرار گیرد.
اگر بیضه های کوچک تراکم اسپرم شما را کاهش دهند ، تزریق گنادوتروپین ها نیز ممکن است موثر باشد. گنادوتروپین ها هورمون هایی هستند که فعالیت بیضه ها را تحریک می کنند.
درمان واریکوسل : درمان واریکوسل ممکن است لازم باشد یا نباشد. اگر رگهای بزرگ شده روی باروری یا سلامت بیضه شما تأثیر بگذارند ، ممکن است جراحی گزینه خوبی باشد. یک جراح می تواند رگهای آسیب دیده را مهر و موم کرده و جریان خون را به سمت وریدهای سالم در کیسه بیضه تغییر مسیر دهد. این روش ممکن است آتروفی بیضه را معکوس کند و تولید اسپرم را افزایش دهد.
درمان بیضه های نزول نکرده : اگر شرایط بیضه نزول نکرده باشد ، یک روش جراحی به اسم اورکیوپکسی وجود دارد .
میکروپنیس به آلت تناسلی کوچک اما دارای ساختار طبیعی می گویند . آندازه آلت در این افراد کمتر از حد متوسط است . ساختار ، عملکرد و شکل ظاهری در افراد داری آلت تناسلی کوچک مانند آلت تناسلی مرد سالم است .
قبل از تولد نوازد پسر دستگاه تناسلی در پاسخ به برخی از هورمون ها ، به طور عمده آندروژن تولید می کند. اگر بدن نوزاد به اندازه کافی آندروژن تولید نکند یا بدن به طور طبیعی به تولید آندروژن واکنش نشان ندهد ، در نتیجه میکروپنیس ایجاد می شود که به آن میکروفالوس نیز گفته می شود. اختلالات پزشکی که بر غده هیپوفیز یا هیپوتالاموس تأثیر می گذارد ، هر دو نقش اساسی در تولید هورمون دارند .
در حالی که میکروپنیس می تواند به تنهایی ایجاد شود ، بدون هیچ بیماری مرتبط با هورمون ، می تواند همراه با سایر اختلالات رخ دهد .
هنوز مشخص نیست که چرا بعضی از پسران با اختلال هورمونی متولد می شوند که باعث میکروپنیس می شود. سابقه خانوادگی میکروپنیس ممکن است خطر را افزایش دهد. در یک مطالعه در سال 2011 ، نشان می دهد که قرار گرفتن جنین در معرض آفت کش ها و سایر مواد شیمیایی ممکن است احتمال ایجاد میکروپنیس را افزایش دهد.
عملکرد میکروپنیس همانند آلت تناسلی طبیعی و سالم است. توانایی ادرار و نعوظ را مانند آلت سالم دارد . افراد میکروپنیس گاهی اوقات با کاهش تعداد اسپرم مواجه می شوند ، بنابراین ممکن است باروری کاهش یابد.
شخص میکروپنیس علاوه بر سابقه پزشکی شخصی و خانوادگی ، معاینه فیزیکی نیز انجام می شود. که شامل اندازه گیری مناسب آلت تناسلی مرد می باشد . برای تشخیص دقیق ، پزشک ممکن است آزمایش خون برای بررسی اختلالات هورمونی را تجویز کند .
- نوزادان پسر 2.8 تا 4.2 سانتی متر است ، در حالی که طول میکروپنیس کمتر از 1.9 سانتی متر تعریف شده است.
- پسران قبل از بلوغ که 9 تا 10 سال دارند ، میانگین 6.3 سانتی متر است .-
- در یک بزرگسال ، متوسط طول آلت کشیده شده در حدود 13.24 سانتی متراست. میکروپنیس بزرگسالان به طول آلت کشیده شده 32/9 سانتی متر یا کمتر است.
روش مناسب برای اندازه گیری میکروپنیس کشش آرام آن و اندازه گیری طول از نوک تا پایه ، نزدیک ترین قسمت به بدن است.
میکروپنیس یک بیماری نادر است ، که تقریباً 0.6 درصد از مردان در سراسر جهان به آن مبتلا هستند . اما اگزر آلت تناسلی مرد کوچک به نظر می رسد نمیتوان گفت که میکروپنیس مبتلا می باشد . در عوض ممکن است یک بیماری شناخته شده به عنوان آلت تناسلی مرده باشد.
آلت تناسلی مرده ، آلت تناسلی مرد با اندازه طبیعی است ، اما در زیر چین های پوست شکم ، ران یا کیسه بیضه پنهان شده یا دفن می شود. آلت تناسلی مرده و دفن شده معمولاً در نوزادی تشخیص داده می شود ، اما احتمال دارد در مراحل بعدی زندگی ایجاد شود.
ای بیماری ممکن است به دلیل ناهنجاری باشد یا ممکن است به دلیل تجمع چربی در شکم و اطراف دستگاه تناسلی در فردی با چاقی مرضی باشد.
با افزایش سن ، عضلات کف لگن آنها ضعیف می شوند. این امر بر نحوه استراحت آلت تناسلی مرد تأثیر می گذارد و بر عملکرد نعوظ تأثیر می گذارد. عضلات ضعیف تر می توانند باعث شوند آلت تناسلی مرد تا حدودی عقب برود و در بعضی از مردان ظاهر آلت تناسلی مرده ایجاد شود.
ماهیچه های سالم لگن نیز هنگام نعوظ منقبض می شوند . عضلات ضعیف باعث فرار خون می شوند و حفظ نعوظ را سخت می کنند.
درمانی که در اوایل زندگی آغاز می شود نتایج بهتری به دنبال دارد .
- هورمون درمانی
هورمون درمانی اغلب می تواند از سنین پایین انجام شود. این ممکن است به تحریک رشد آلت تناسلی کمک کند. این کار با یک دوره کوتاه از درمان های تستوسترون شروع می شود تا ببینید که آلت تناسلی چگونه پاسخ می دهد. این هورمون می تواند از طریق تزریق یا از طریق ژل یا پمادی که مستقیماً به آلت تناسلی مالیده شده ، منتقل شود.
تستوسترون درمانی ممکن است به تحریک رشد آلت در نوزادی کمک کند ، اگرچه شواهد کمتری در مورد موثر بودن آن در بلوغ و بزرگسالی وجود دارد. در صورت بی اثر بودن تستوسترون ، ممکن است انواع دیگری از درمان هورمونی نیز امتحان شود.
- فالوپلاستی
فالوپلاستی یک نوع عمل جراحی است که در نوجوانان و بزرگسالان بیشتر از نوزادان و کودکان خردسال انجام می شود . این روش معمولاً در صورت بی اثر بودن درمان های هورمونی انجام می شود . با این حال ، جراحی در سنین جوانی قابل انجام است.
این نوع جراحی ممکن است بر روی دستگاه ادراری ، عملکرد نعوظ و سایر عملکردها اثر بگذارد که احتمال دارد نیاز به اقدامات بعدی باشد ..
تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت مرکز مشاوره آنلاین سلامت جنسی کامش می باشد.
